Rengi sayıya dökmek, ölçmek ve iki rengi karşılaştırmak. Toz boyada “aynı renk” iki şeyi birden ister: gözün aynı görmesi ve ölçü aletinin aynı ölçmesi.
Toz boyaRengi sayıya dökmek, ölçmek ve iki rengi karşılaştırmak
Toz boyada “aynı renk” iki şeyi birden ister: gözün aynı görmesi ve ölçü aletinin aynı ölçmesi. Bu sayfa rengi sayıya dökmenin dilini anlatır. ChemiCore uygulamasında her kavram, kendin deneyebileceğin küçük bir etkileşimli çizimle de gösterilir.
Renk nasıl sayıya dökülür?
CIELAB: açıklık, kırmızı-yeşil ve sarı-mavi.
Bir CIELAB renginin iki yazımı: dikdörtgen koordinatlarla (a*, b*) ve kutupsal koordinatlarla (C* kroma, H ton açısı). Noktanın merkezden uzaklığı kromadır, açısı tondur. Fotoğraf: Holger Everding · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons
Konu
Açıklama
Üç sayı
L* açıklıktır: 0 siyah, 100 beyaz. a* yeşilden kırmızıya, b* maviden sarıya uzanır. Üç sayı bir rengi tek başına tanımlar.
Neden Lab?
CIE’nin 1976’da tanımladığı bu uzay cihazdan bağımsızdır ve iki renk arasındaki uzaklık, yaklaşık olarak gözün algıladığı farkla orantılıdır. Mükemmel değildir: özellikle mavi bölgede eşit uzaklıklar gözde eşit fark vermez; bu yüzden CIEDE2000 gibi düzeltilmiş formüller geliştirilmiştir.
Beyaz nokta
Hesap bir referans beyaza göre yapılır. En yaygını D65’tir (Xn 95,05; Yn 100; Zn 108,88); baskıda D50 kullanılır. Aynı rengin L*a*b* değerleri beyaz noktaya göre değişir.
Silindirik yazım
Kroma C* = √(a*² + b*²) canlılığı, ton açısı h° rengin adını verir. Boyacılar “daha açık, daha canlı, daha sarıya kaçık” demek yerine ΔL*, ΔC* ve ΔH* der.
Renk katısı ve ton çemberi
Yüzeylerin alabileceği bütün renkler bir katı oluşturur.
Optimal renk katısı (Rösch-MacAdam): yüzeylerin kuramsal olarak alabileceği bütün renkler CIELAB uzayında, D65 beyaz noktasıyla. Dikey eksen L* açıklığıdır. Fotoğraf: Michael Horvath, Christoph Lipka · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia CommonsCIELAB renk çemberi: 36 ton açısı için en doygun renkler, açı numaralarıyla. Fotoğraf: Holger Everding · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons
Konu
Açıklama
Optimal renk katısı
Bir yüzeyin kuramsal olarak yansıtabileceği bütün renkler CIELAB uzayında bu katıyı doldurur. Üstte beyaz, altta siyah vardır; yanlara doğru renkler doygunlaşır.
Ton çemberi
Aynı açıklıkta ton açısı 0°’den 360°’ye döner. Çemberde 36 ton açısı için en doygun renkler, açı numaralarıyla görülüyor.
Boyanın sınırı
Gerçek pigmentlerin ulaşabildiği renkler bu katının içinde, daha küçük bir hacimdedir. Ekranlar da (sRGB) katının yalnızca bir bölümünü gösterir; çok doygun boya renkleri ekranda yaklaşık görünür.
RAL: toz boyanın ortak dili
Müşteri çoğu zaman rengi bir RAL numarasıyla ister.
RAL Classic K5 renk kartelası (yelpaze): her kartta bir RAL Classic rengi, arkasında kodu yazılı. Fotoğraf: Colourfeeling · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia CommonsRAL Design System D2 kartelası, iki parça. Bu sistem CIELAB uzayına göre dizilmiştir: ton, açıklık ve kroma sırasıyla. Fotoğraf: Colourfeeling · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons
Konu
Açıklama
RAL Classic
Almanya’da 1927’de kırk renkli bir koleksiyon (RAL 840) olarak başladı. Bugünkü mat koleksiyonda (RAL 840-HR) 210, 1980’lerde eklenen parlak koleksiyonda (RAL 841-GL) 193 renk var. Kodlar dört haneli; ilk hane ton ailesini gösterir: 1 sarı, 2 turuncu, 3 kırmızı, 4 mor, 5 mavi, 6 yeşil, 7 gri, 8 kahverengi, 9 beyaz ve siyah. Başlıca vernik ve toz boyada kullanılır.
Toz boyada örnekler
Bir üreticinin broşüründe RAL 9005 jet siyahı, RAL 7016 antrasit grisi ve RAL 9016 trafik beyazı olarak geçer. Çoğu üretici bu üç rengi stoktan verir; hangi RAL renginin en çok kullanıldığına dair ölçülmüş bir sıralamaya ulaşılamadı.
RAL Design System
1993’te mimarlar ve tasarımcılar için çıktı; bugün 1.825 rengi var. CIELAB uzayına göre dizilmiştir: yedi haneli kod sırasıyla ton açısını (000–360°), açıklığı ve kromayı verir. Örneğin RAL 210 50 15, L* = 50, a* = −12,99, b* = −7,5 demektir. Yani bu kodu bir ölçü aletinin okuduğu değere doğrudan çevirebilirsin.
RAL Effect
420 düz ve 70 metalik rengi içerir; su bazlı boya sistemlerine dayanan ilk RAL koleksiyonudur. Metalik ve sedefli renklerde “hangi açıdan bakıldığı” da rengin parçasıdır.
NCS: algıya dayanan sistem
Bir rengi, ona bakan gözün gördüğüne göre yazar.
NCS ton çemberi: dört renk (sarı Y, kırmızı R, mavi B, yeşil G) ve aralarındaki onar birimlik geçişler. Örneğin Y90R, sarıdan kırmızıya giden yolda kırmızıya çok yakın bir tondur: yüzde 10 sarı, yüzde 90 kırmızı. Fotoğraf: NCS INFO · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia CommonsNCS renk üçgeni, G30Y tonu için: üst köşede beyaz (W), alt köşede siyah (S), sağ köşede en doygun ton (C). Bir renk bu üçgendeki yerinden okunur. Fotoğraf: Evlper · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons
Konu
Açıklama
Nereden gelir?
İsveç’te 1964’te başlayan bir araştırmayla geliştirildi ve 1979’da İsveç ulusal standardı oldu. İşin temelinde Ewald Hering’in karşıt renk kuramı vardır. Bu kurama göre altı temel algı vardır: beyaz, siyah, kırmızı, sarı, yeşil ve mavi.
Nasıl okunur?
Üç yüzde değerle: siyahlık (s), kromatiklik (c) ve ton. Beyazlık geri kalandır: w = 100 − c − s. Örneğin S 2030-Y90R: yüzde 20 siyah, yüzde 30 kromatik, yüzde 50 beyaz; ton ise Y90R: yüzde 10 sarı ile yüzde 90 kırmızının karışımı olan, kırmızıya yakın bir ton. Gri tonlar “N” harfiyle yazılır.
Ne işe yarar?
Karışımdan değil algıdan başladığı için mimarlar ve iç mekân tasarımcıları rengi adlandırırken NCS’yi sever. İsveç’te ve birkaç ülkede renk adlandırmada referans normdur. Toz boya siparişinde NCS verilirse boyacı yine fiziksel kartelayla karşılaştırarak çalışır.
Pantone: baskının renk sistemi
Matbaa mürekkebi için çıktı, boyada yaklaşık bir kılavuzdur.
Bir Pantone renk kartelası (yelpaze). Pantone, esas olarak baskıda kullanılan bir renk standardıdır. Fotoğraf: Hannes Grobe · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons
Konu
Açıklama
Nedir?
Pantone, 1962’de Lawrence Herbert tarafından New Jersey’de kurulan şirkettir. Pantone Matching System (PMS), tasarımcının bir rengi üretim aşamasında belirtmesini ve farklı yerlerdeki basımcıların, aralarında konuşmadan aynı rengi tutturmasını sağlar. 2019’da 2.161 rengi vardı.
Neden boyada sorun çıkarır?
Pantone renkleri esasen baskı mürekkebiyle, belli bir kâğıt üzerinde tanımlanır. Kâğıt cinsi (kuşe, mat, kaplamasız) rengi değiştirir; kılavuzlar zamanla sararır ve yılda bir yenilenmesi önerilir. Ekranda gördüğün de çoğu zaman yaklaşıktır, çünkü renklerin çoğu sRGB’nin dışındadır.
Toz boyada
Müşteri bir Pantone numarası verirse boya filmi başka bir yüzey ve başka bir malzeme olduğundan eşleşme yaklaşıktır; boyacı fiziksel kartelayı ya da müşterinin onayladığı levhayı ölçerek çalışır.
Kartelayla çalışmanın sınırları
Baskı ve ekran kartelaları yalnızca fikir verir.
Konu
Açıklama
Kartela bir standart değil, yaklaşıktır
Bir tedarikçi RAL renklerinin yalnızca tonu göstermek için verildiğini, baskı ve ekran yeniden üretiminin renk için teknik sınırları olduğunu belirtiyor. Doğru karşılaştırma fiziksel kartela ya da ölçüm iledir.
Sistemler arası dönüşüm
RAL, NCS ve Pantone ayrı sistemlerdir; renk aralıkları farklıdır. Biri diğerine çevrilirken en yakın karşılık seçilir, birebir eşleşme beklenmemelidir. Dönüşüm araçları genellikle hangi paletle çalıştığına bağlı sonuç verir.
Parlaklık ve doku
RAL Classic mat ve parlak ayrı koleksiyonlardır. Aynı rengin mat ve parlak filmi gözde farklı görünür; karşılaştırma aynı parlaklık ve dokuda yapılmalıdır.
Sözleşmede ne yazılmalı?
Renk kodu (örneğin RAL 7016), parlaklık, doku, ölçüm koşulu (ışık, gözlemci, geometri) ve tolerans (ΔE) birlikte yazılırsa iki taraf aynı şeyi konuşur.
Renk farkı: ΔE ve tolerans
İki rengin farkı tek bir sayıya, nedeni üç sayıya iner.
İki sarı pigmentin (C.I. Pigment Yellow 184 ve 53) tam tonda yan yana levhaları. Renk eşleştirmede numune levhalar böyle yan yana karşılaştırılır. Fotoğraf: Hardcoreraveman · Kamu malı · Wikimedia Commons
Konu
Açıklama
ΔE*ab (CIE76)
İki rengin Lab uzayındaki doğrudan uzaklığı: √(ΔL*² + Δa*² + Δb*²). Yaklaşık 2,3, gözün fark edebildiği en küçük fark (JND) olarak anılır.
Gelişmiş formüller
CIE94, CMC l:c ve CIEDE2000 (ΔE00) aynı farkı gözün duyarlılığına göre tartar: açıklık, kroma ve tona ayrı ağırlıklar verir, mavi bölgeyi ayrıca düzeltir. Otomotivde CMC çoğu zaman 0,5’in altında istenir; baskıda sınır tipik olarak 2,0 civarıdır.
Nedenini söyleyen sayılar
ΔL*, ΔC* ve ΔH* farkın açıklıktan, canlılıktan ya da tondan geldiğini ayırır. Hangi pigmentin artırılacağına buradan karar verilir.
Tolerans
Hangi ΔE’nin kabul edileceğini tozu alan ve satan taraf birlikte belirler; tek bir evrensel sınır yoktur.
Işık ve gözlemci: ölçüm şartları
Bir renk, ancak belli bir ışık ve gözlemci için sayıdır.
Konu
Açıklama
Aydınlatıcı
Aynı yüzey gün ışığı (D65), akkor lamba (A) ya da mağaza flüoresanı (TL84 gibi) altında farklı görünür. Renk sayısı bir aydınlatıcıya göre hesaplanır; değerleri yazarken hangi ışık olduğu da yazılır.
Gözlemci
1931 standart gözlemcisi küçük bir görüş alanı (2°) içindir, 1964 gözlemcisi daha büyük bir alan (10°) içindir. Büyük yüzeylerin değerlendirilmesi için 10° kullanılır; ölçü aletleri çoğunlukla ikisini de sunar. D65/10° yaygın bir kombinasyondur.
Kalibrasyon
Cihaz her ölçümden önce beyaz ve siyah referansa göre kalibre edilir. Kalibrasyon sapması doğrudan renk farkı olarak görünür.
Spektrofotometre ve ölçüm geometrisi
Işık hangi açıdan gelir, hangi açıdan bakılır?
Bir Ulbricht küresinin (integre küre) laboratuvar düzeneği (etiketler Almanca). Kürenin iç yüzeyi ışığı her yöne eşit dağıtır; renk ölçerlerdeki d/8 geometrisinin temelidir. Bu fotoğraf renk ölçer değil, bir kameranın duyarlılık ölçümü için kurulmuş düzenektir. Fotoğraf: Wolfgang der Bastler · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons
Konu
Açıklama
Ne ölçer?
Yüzeyin her dalga boyunda ışığı ne kadar yansıttığını (yansıma eğrisi) ölçer. X, Y, Z ve L*a*b* bu eğriden, seçilen ışık ve gözlemciyle hesaplanır. Eğri, rengin parmak izidir.
Geometri
45°/0° geometrisi ayna yansımasını dışarıda bırakır, gözün baktığına yakındır. Küre (d/8) geometrisinde yansıma dahil (SCI) ya da hariç (SCE) ölçülebilir; iki sonuç yalnızca parlak yüzeylerde birbirinden ayrılır.
Doku ve ölçüm alanı
Dokulu ve portakal kabuklu yüzeylerde küçük bir ölçüm deliği kararsız sonuç verir. Aynı numune birkaç noktadan ölçülüp ortalama alınır.
Yüzey
Toz, parmak izi ve eğri yüzey okumayı bozar. Ölçüm temiz, kürlenmiş ve soğumuş düz levhada yapılır.
Metamerizm
Aynı renk, farklı yansıma eğrisi: ışık değişince ayrılır.
Metamerizm örneği: farklı pigmentli iki toz boyalı levha, üç ayrı ışık altında (soldan sağa D65, A ve TL84). Aynı levha çifti bir ışıkta birbirine daha yakın, bir başkasında daha ayrı görünür. Fotoğraf: Toto 601 · CC0 · Wikimedia Commons
Konu
Açıklama
Nedir?
Farklı spektral yapıdaki iki yüzeyin gözde aynı rengi vermesi. Böyle iki renge metamer denir.
Türleri
Işık metamerizmi: bir ışıkta eşleşen iki yüzey başka ışıkta ayrılır (flüoresan sık bir nedendir). Gözlemci metamerizmi: kişiden kişiye renk görmenin farkı. Geometrik metamerizm: bakış açısı değişince ayrılma; sedefli otomotiv boyaları tipik örnektir. Alan metamerizmi: küçük bir örnek ile geniş yüzeyin aynı görünmemesi.
Metamerizm indeksi
CIE’nin metamerizm indeksi (MI), sekiz metamer çiftinin (beşi görünür, üçü mor ötesi bölgede) ortalama renk farkıdır ve esas olarak gün ışığı simülatörlerinin kalitesini ölçer. Pratikte boyacı eşleştirdiği iki levhayı birden çok ışıkta karşılaştırır.
Boyada nasıl önlenir?
Hedef spektral eşleşmedir: iki boya benzer pigmentlerle yapılırsa yansıma eğrileri de benzer olur ve ışık değişse de ayrılmazlar. Farklı pigmentlerle yalnızca göze eşleştirilmiş iki parça, mağaza ışığında ayrı görünebilir.
Metalik ve girişim pigmentleri: renk açıya bağlı
Bu boyalar tek açıdan ölçülemez.
Girişim pigmenti içeren boyayla kaplı bir bina: güneşe, yüzeye ve gözlemciye göre renk yeşilden mora kayıyor. Fotoğraf: Hardcoreraveman · Kamu malı · Wikimedia CommonsTek bir metal efekt pigmentine ışık düştüğünde olanlar (etiketler Almanca): yüzeyden yansıma (Reflexion an der Fläche) ve kenarlardan saçılma (Streuung an den Kanten). Fotoğraf: Hardcoreraveman · Kamu malı · Wikimedia CommonsGirişim (interferans) pigmentinde dik gelen ışık: ışığın pigment içindeki yolu kısadır (etiket Almanca: Interferenzpigment). Fotoğraf: Hardcoreraveman · Kamu malı · Wikimedia CommonsAynı pigmentte yatık gelen ışık: yol uzar ve geri dönen ışığın rengi değişir. Bakış açısı değişince renk bu yüzden kayar. Fotoğraf: Hardcoreraveman · Kamu malı · Wikimedia CommonsGirişim pigmentinde tabaka kalınlığı rengi belirler: farklı kalınlıklar farklı renkte ışık döndürür. Fotoğraf: Hardcoreraveman · Kamu malı · Wikimedia Commons
Konu
Açıklama
Metal efekt pigmenti
Küçük metal parçacıklar filmde yatar; ışığı yüzeylerinden yansıtır, kenarlarından saçar. Bakış ayna yönüne yaklaşınca film parlak (parlama, flash), uzaklaşınca koyu (flop) görünür.
Girişim pigmenti
İnce katmanlı parçacıklar: ışık katmanlardan geçip yansıdıkça yolu uzar ve bazı dalga boyları güçlenir, bazıları söner. Işık yatık geldiğinde yol uzar ve renk kayar; tabaka kalınlığı rengi belirler. Fotoğraftaki bina bu pigmentle boyanmış ve bakış açısına göre yeşilden mora dönüyor.
Ölçüm
Çok açılı cihaz tek bir ışıkla (45°) aydınlatır ve ayna yönünden 15°, 25°, 45°, 75° ve 110° uzaklıktan okur. Flop indeksi 15°, 45° ve 110° açıklıklarından hesaplanır (ASTM E2194); sedefli ve girişim pigmentleri için ASTM E2539 vardır.
Bonding
Metal pigmentin kuru karışım yerine bonding ile toz tanelerine tutturulması, püskürtmede ayrışmayı ve geri kazanımda renk kaymasını azaltır. Ayrıntısı Bonding sayfasında.
Uygulamada
Pigmentlerin filmde nasıl yattığı uygulamaya bağlı olabilir. Bu yüzden metalik tozlarda renk eşleştirme, levha ile asıl parça aynı koşulda boyanarak yapılır.
Örtücülük ve film kalınlığı
Filmin altındaki zemini ne kadar gizlediği.
Örtücülük: siyah beyaz zemine boyanmış iki levha. Sağdaki levhada pigment oranı yüksek olduğu için zemin daha iyi örtülmüş. Fotoğraf: Hardcoreraveman · CC0 · Wikimedia Commons
Konu
Açıklama
Örtücülük nedir?
Filmin altındaki zeminin görünmemesi. Siyah ve beyaz zemine boyanmış levhada iki alanın aynı görünmesiyle anlaşılır.
Neye bağlı?
Pigment oranına ve film kalınlığına. Fotoğrafta sağdaki levhada pigment oranı yüksek olduğu için örtücülük daha iyi.
Neden önemli?
İnce film (yaklaşık 25–40 µm) istendikçe aynı pigment miktarıyla örtmek zorlaşır. Pigment oranı artırılır, renk dengesi yeniden kurulur; bu da formülü değiştirir.
Renk eşleştirme pratikte nasıl yürür?
Standart levhadan onaylı partiye.
Konu
Açıklama
Standart
Müşteri bir standart levha ya da bir kartela numarası (RAL, NCS, Pantone gibi) verir. Fiziksel kartela ya da levha spektrofotometreyle ölçülür ve eğrisi kaydedilir.
Reçete
Pigment karışımı seçilir; mümkünse standardın pigmentlerine yakın tutulur ki metamerizm riski düşsün. Küçük bir partide ekstrüzyon ve öğütme yapılır.
Deneme levhası
Toz levhaya püskürtülür, kürlenir, soğur ve ölçülür.
Düzeltme
ΔL*, ΔC* ve ΔH* hangi pigmentin artacağını söyler. Fark toleransa girene kadar tekrarlanır; son onay birden çok ışıkta ve gözle yapılır.
Ölçek
Laboratuvar partisi ile üretim partisi arasında fark çıkabilir; ilk büyük partiden sonra yeniden ölçülür.
Renk bir sayıdan çok bir sözleşmedir: hangi ışık, hangi gözlemci, hangi geometri ve hangi ΔE formülüyle ölçüldüğü sayıyla birlikte yazılmazsa iki taraf aynı rengi aynı sayıyla bile farklı okuyabilir. Çizimlerdeki eğriler ve ışıklar öğretici yaklaşımlardır; ölçü aleti yerine geçmez.
Bu içerik ChemiCore uygulamasının Fabrika Turu bölümünden. Uygulamada toz boya hattının etkileşimli çizimleri, şemaları ve bu sayfadaki bütün fotoğraflar tek akışta yer alıyor.